Rozdział II

3 miesiące później

~Robert
    Czy to możliwe zakochać się w kimś nie znając go prawie w ogóle? Chyba tak, znam to uczucie. Nawet nie spytałem jak ma na imię. Minęły 3 miesiące. Nigdzie jej nie widziałem. Już nie jestem z Britney. 
     Dzisiaj impreza u znajomego Mario. Gdy wszedłem wszyscy mnie przywitali bo ostatnio jakoś nie mieliśmy częstego kontaktu. Oczywiście dużo alkoholu itd. 
~Victoria
    Nie chodziłam na mecze BVB od tamtego czasu. Chyba się w nim zadurzyłam. Dziś zdjęli mi aparat na zęby.Idę dzisiaj z sąsiadem - Kevinem na domówkę do jego znajomego. Ubrałam się i poszłam do Kevina.Gdy przyszłam już na mnie czekał. Pojechaliśmy do Troya - kolegi Kevina .Gdy tylko weszłam zauważyłam że wszyscy są już nieźle wstawieni, wszędzie walały się litry alkoholu i ... jak to możliwe co on tutaj robi ? W tłumie ujrzałam Roberta. Zaczarowały mnie jego niebieskie tęczówki.
-Dawno się nie widzieliśmy -powiedział.
-Nawet nie wiesz jak mam na imię -oburzyłam się.
-Ale wiem, że jesteś śliczna -komplementował.
Robert Lewandowski powiedział mi, że jestem śliczna O.o
-Zatańczysz ? -zapytał.
-Chętnie -odpowiedziałam.
Robert porwał mnie na parkiet. Był już ' lekko ' wstawiony. Jak na złość puścili wolną piosenkę. Robert przytulił mnie. Zaczął się zbliżać i chyba wiadomo co chciał zrobić. Zaczął mnie dotykać.
-Przestań !-oburzona warknęłam.
    Na jednej nodze odwróciłam się i wściekła wyszłam z mieszkania. Za mną wyszedł Kevin.
-Coś nie tak ?-zapytał.
-Po prostu nie lubię typa..-odparłam.
-Rzadko się zdarza aby dziewczyna w twoim wieku nie lubiła Lewandowskiego -stwierdził.
-To ja jestem wyjątkiem -uśmiechnęłam się.
  Pożegnałam się i poszłam do domu jednak ktoś mnie zatrzymał.
-Czekaj ! -zawołał.
-Tak ? -zapytałam.
-Czemu już wychodzisz ? -zapytał Reus.
-Po prostu jestem zmęczona -ziewnęłam specjalnie.
-Nie udawaj.. Lewy nie przypadł Ci do gustu ? -zapytał.
-Można tak powiedzieć -odparłam.
-Nie przejmuj się ! Odprowadzę Cię.
   Szliśmy ciemnym Dortmundem. Staliśmy już pod moim domem. Niestety niezdarna ja zapomniałam kluczy. Zadzwoniłam mając nadzieję, iż Jessica jest w mieszkaniu. Na szczęście otworzyła. Stanęła zamurowana.
-Cześć ! Już wróciłam -mówiłam jak do ściany.
-Heej -wyjąkała.
-Jestem Marco -przedstawił się wrzawo Reus.
-Jaa..ja jestem Jessica ! -jąkała się.
Nagle zadzwonił mój telefon. Przeprosiłam i poszłam odebrać.
-Dlaczego wyszłaś ?! Przepraszam za to -mówił.
-Robert czego ty ode mnie chcesz ? Zostaw mnie w spokoju okej ? -mówiłam cicho aby nie usłyszeli.
-Przepraszam, bardzo mi się podobasz to nie moja wina -tłumaczył się.
-Moja też nie ! -krzyknęłam i się rozłączyłam.
  Wróciłam do znajomych, którzy widać już się oswoili i rozmawiali jak starzy, dobrzy znajomi.Ominęłam ich i wróciłam do domu. Minęły 3 godziny a ja nie słyszę rozmowy Jessie i Marco a ta nadal nie wróciła. Wyszłam przed dom i zastałam ich w jednoznacznej sytuacji. Szybko i cicho zamknęłam drzwi i uśmiechnęłam się.
-Widocznie przypadli sobie do gustu -pomyślałam.
Na prawdę się zakochałam. Równocześnie znienawidzając. Tak bardzo go kocham i tak bardzo nienawidzę.
Wzięłam laptopa i zalogowałam się na facebooku.
Dodałam posta na facebooka.
" Miłość jest jedynym zjawiskiem, w którym można jednocześnie kochać i nienawidzić. "
A on ? A on to polubił.. I napisał do mnie..
-Nie chciałaś mnie znać bo kochasz kogoś innego ? Mogłaś powiedzieć od razu zrozumiałbym.
-W nikim innym się nie zakochałam, nie wiesz co czuję, nie znasz mnie nawet..
-Ale jestem na tyle mądry aby myśleć po tym co przeczytałem że kogoś kochasz.
-Tak ku*wa kocham i co ? 
-Kto jest tym szczęśliwcem kogo kochasz a jednocześnie nienawidzisz ? 
-Ty idioto ! A kto ?!
-Jak to ja ? Przecież nie chcesz mieć ze mną do czynienia ! 
-Bo się boję..
-Czego ? 
-Tego, że po raz kolejny zostanę zraniona...
-Nigdy nie zostaniesz zraniona przez tego kto Cię kocha. Pamiętaj, nigdy..
Wtedy zamknęłam laptopa. Co to miało znaczyć ? Musiałam się z tym przespać. Odłożyłam na bok laptopa i zasnęłam.